De beroemde televisiehost John Oliver liet vandaag zijn licht schijnen over Taiwan en diens problemen met grote broer China. Olivers Last Week Tonight staat bekent als programma dat moeilijke, (inter)nationale politiek via een paar goedgemikte grappen weet uitleggen aan een breed publiek. In Nederland is Zondag van Lubach eigenlijk het enige programma dat bij Olivers show in de buurt komt.

Afgelopen maandag, 25 oktober, besprak Oliver de kwestie Taiwan, een semi-autonoom gebied dat zelf graag onafhankelijk wil zijn – en de facto is – maar dat eveneens door China wordt geclaimd. De internationale gemeenschap doet haar uiterste best om te laveren tussen sympathie voor Taiwans democratische rechtsstaat en afhankelijkheid van China als handelspartner en grondstoffenleverancier.

Er zijn dan ook niet heel veel landen meer die het wagen Taiwan openlijk te erkennen als eigenstandig land: vijftien slechts (bron). En dat is dapper, zeker gezien dat de vermetelijke vijftien bestaat uit landen als Guatemala, Haïti, Honduras en de Marshall Eilanden. Aardig detail, zeker ook opgepikt door Olivers team, is dat nota bene het Vaticaan – met 800 inwoners letterlijk het kleinste land ter wereld – Taiwan ook als soevereine natie erkent.

Oliver schrijft deze Vaticaanse erkenning toe aan paus Franciscus persoonlijk, hoewel de Heilige Stoel al vanaf 1942 de Taiwanese regering beschouwt als de werkelijke leiders van China (bron). We luisteren even mee met Oliver:

…only 14 countries and the Holy See. Although that last one shouldn’t be that surprising to you. You know the pope. He loves to stir shit up. Drinks wine in the morning. He is a messy bitch who lives for drama.

[…slechts 14 landen en de H. Stoel. Die laatste zou je eigenlijk niet moeten verrassen. Je kent de paus. Hij houdt er van het vuurtje op te stoken. Hij drinkt wijn ’s ochtends. Hij is een rommelige bitch die leeft voor drama.]

Misschien is deze omschrijving van de heilige vader niet voor elke rooms-katholiek even prettig om te beluisteren, maar het geeft wel weer welke reputatie Franciscus heeft, ook – en misschien wel juist – buiten de muren van zijn eigen kerkelijk instituut. Franciscus is op een bepaalde manier groter dan de rooms-katholieke kerk, zoals de Dalai Lama groter is dan het Tibetaans boeddhisme, en Martin Luther King groter dan de Baptistengemeenten waar hij uit voort kwam.

You know the pope. He loves to stir shit up. En zo is ‘t.